نیروانا

آقای احمدی نژاد

دیشب در سازمان ملل سخنرانی داشتید .اما به رسم معمول نمی توان گفت در مقابل چشم صد ها  یا.... ها نفر چرا که تعداد مخاطبین شما را می شد به سادگی شمرد.

نمی دونم مسئول  این همه صندلی خالی شما بودید یا بی انصافی ها و پیش داوری های همیشگی سران به اصطلاح ممالک پیش رفته نسبت به ما به قول معروف جهان سومی ها .

به هر حال دیشب حالم خیلی بد بود.احساس خاری تمام وجودم رو گرفته بود.درجه ی اعتماد به نفسم رسیده بود به 0.ولی با این حال تصمیم گرفتم منصف باشم و شما رو تنها مقصر ندونم.

 ولی آقای رئیس جمهور چقدر خوب بود حالا که چشم همه دنیا به ماست تا ببینند آیا قدمی نادرست بر میداریم یا نه ما هم بیش از این با کج اندیشی ها و اشتباهاتمون بهانه ای نباشیم برای این طور رفتار های تاسف انگیز.

موافق نیستید؟